Askerden Sonra Elime Düşen Hatun

Askerden geldiğim dönem idi ve oldukça yalnız bir şekilde yeni taşınmış olduğumuz şehir de hiç arkadaşım yoktu. O dönemler de internetin fazla yaygın olmaması ile birlikte de arkadaş edinme tamamen sosyalleşmek adına dışarıda ki ortamlar da yaşanılan durumlardı. Fakat askerden yeni geldiğim ve işsiz olduğum dönem içerisine de denk gelince benim sosyalleşmek adına mekânlara takılmam da zor bir durumdu. Hem maddi hem de manevi olarak buna hazır olmadığım için günümü iş aramak ve parkta gezintiye çıkmam ile başlamıştı. Sosyalleşmeyi bu alanlar da daha yoğun bir şekilde yapacaktım ve buna da inanıyordum. Bir sabah askerliğimi hatırlayarak spordan uzak kaldığımı düşündüm ve sabah erken kalkarak koşuya çıkmaya stres atmaya karar verdim. Parka indim ve koşmaya başladım ortalama otuz dakika koştuktan sonra karşımdan gelen bir bisiklet sürücüsü ansızın dengesini kaybederek yere düştü. Ben de kendisine doğru koşarak yere düşen kişiyi kaldırmak istedim ve göz göze geldiğim de oldukça tatlı güzel bir bayandı. Kendisine iyi olup olmadığını sordum ve bacağını göstererek acı içerisin de konuşamıyordu bile ben de hemen beline sarıldım ve kendisini yan tarafta bulunan banka doğru götürerek oraya oturmasını istedim. Kendisiyle bir süre oturduk bankta ve acısının dinmesini bekledi o esnada da sohbet ederek tanışıp kaynaşmaya başladık. Daha sonra da bisikleti süremeyeceğini ve bisikleti evine kadar götürmek de yardım etmemi istedi ben de kendisinin bu isteğini kırmayarak onunla birlikte evine doğru ilerledim. Yolda sohbetlerimizi etmeye devam ediyorduk ve evine doğru ilerlediğimde de bizim hemen arka sokağımız olduğunu gördüm bende şu yan sokakta oturuyorum diyerek sohbetlerimizi ederek eve doğru ilerledik. Akabinde evine vardık bisikleti merdiven aralığına doğru bıraktım ve benim yukarı çıkmamı istedi yalnız yaşıyorum çekinmenize gerek yok buyurun lütfen bir kahvemi için dedi size teşekkür etmek istiyorum dedi. Birlikte asansöre bindik ve üst kata çıktık evine girdiğim de evinin biraz dağınık olması açıkçası ilk etap da hoşuma gitmemişti ve kendisi dul olduğunu eşinden beş altı ay önce ayrıldığını ve bunalım dönemlerinin sonlarına doğru geldiğini bahsetti. Beraber sohbet ederken bir an Refleks olarak ben de bacağını tuttum ve bastırınca acıyor mu dedim düştüğün yer hala acıyor mu dedim ve o an kendisi hayır acımıyor zaten sen elini koyunca acıması da imkânsız dedi ve gülerek yanıma doğru daha fazla sokulmaya başladı. Birbirimizin olmak adına adeta bir an da nefes alış verişimiz değişmeye başladı ve gözler küçülerek dudaklarına doğru yaklaştığım da gözlerini kapattı hiçbir tepki vermedi. Bu benim için bulunmaz bir andı ve bu anı en iyi şekilde değerlendirmek istiyordum.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir